Չորրորդ կուրսում ռենտգենի ցիկլի ժամանակ 50 րոպե ճանապարհը երկար էր թվում, և ես երկու երթուղային էի փոխում, որ ժամանակը կիսեմ: Հիմա մեծ հաճույքով եմ այդ երկար ճանապարհն անցնում. ընթացքում ոչ թե քնում եմ, այլ պարապում: Odnoklassniki-ում մի թեմա կա բացված. «Միայն բժշկականի ուսանողները…»: Դա գուցե ամենադաժանն է, բայց մեզ՝ բարձր կուրսեցիներիս ամենաբնորոշ նշաններից է երթուղայինների մեջ դաս կարդալը: Եթե ձեր կողքը նստի մեկը, որն ամբողջ ճանապարհին գրքից հայացքը չի բարձրացնում, ուրեմն իմացեք, որ մեր բուհի տառապյալ ուսանողներից է:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Կարուսել

Ոչ վե՛րջ կա, ոչ ըսկի՛զբ այս երգում

Byurakn

Writer

Անձնական տարածք

Մտնելուց առաջ ոտքներդ սրբեք

How I Lost My Chains

I've Learned The Most Unlearning Everything I've Ever Known

frauke's foodelicious fritid

baking across borders - exploring new recipes from Denmark and around the world

The Miscellany Room

Life is Easy; I suck

stof tot stof

Over dood, rouw en literatuur / On death, grief, and literature

MidiMike

A Life's Worth of Observations from a Songwriter and Sound Engineer

exoligu

De ce este nevoie de îndrăzneală pentru a gândi cu propria minte?

followthevoid

Writing and Musing

imandes

politics and philosophics

gayaneatoyan

Harmony with nature

Expat in Denmark Blog

Thoughts, observations, analysis and thematic coverage by Expat in Denmark & Friends

arpy maghakyan

articles by me

%d bloggers like this: