Ահա այստեղ կարող եմ վերջակետ դնել: Այստեղ հալում է սառույցից կառուցված ամրոցը: Այստեղ մեռնում, անհետանում է իմ վերջին հույսը: Սա վերջն է:
Սենյակ մտա ընկերուհուս հետ: Նա նստած էր այնտեղ` անկյունում: Կարծես նրան առաջին անգամ տեսնեի: Ո՞վ էր այդ անծանոթը, որն արհամարհական հայացքով ինձ էր նայում: Ասես ոչինչ չէր եղել անցյալում: Ասես երբևէ նրան չեմ սիրել:
Դուրս եկա` ներսումս դառնություն: Մտածում էի: Իսկապես կարող էի ինձ ստիպել լռել և այլևս նրա հետ չխոսել: Բայց ես տխուր էի: Տարիներ շարունակ կառուցածս սերը փշրվել էր մեկ ակնթարթում: Իսկ ընկերությու՞նը: Մենք հիանալի ընկերներ էինք մի ժամանակ: Լավ, արհամարհենք սերը: Ինչպե՞ս կարող ենք այլևս ընկերներ չլինել: Թող այս ամենն անցնի անցյալի գիրկը: Միայն պետք է հիշեմ, որ մենք դադարեցինք ընկերներ լինելուց առանց հատուկ պատճառի: Մտածում եմ` ի՞նչ կլիներ, եթե վազեի մոտը, գրկեի, համբուրեի: Ոչինչ: Ես նորից կորած ու մոլորված կլինեի:

Կարուսել

Ոչ վե՛րջ կա, ոչ ըսկի՛զբ այս երգում

Byurakn

Writer

Անձնական տարածք

Մտնելուց առաջ ոտքներդ սրբեք

How I Lost My Chains

I've Learned The Most Unlearning Everything I've Ever Known

frauke's foodelicious fritid

baking across borders - exploring new recipes from Denmark and around the world

The Miscellany Room

Life is Easy; I suck

stof tot stof

Over dood, rouw en literatuur / On death, grief, and literature

MidiMike

A Life's Worth of Observations from a Songwriter and Sound Engineer

exoligu

De ce este nevoie de îndrăzneală pentru a gândi cu propria minte?

followthevoid

Writing and Musing

imandes

politics and philosophics

gayaneatoyan

Harmony with nature

Expat in Denmark Blog

Thoughts, observations, analysis and thematic coverage by Expat in Denmark & Friends

arpy maghakyan

articles by me