Protected: Sevan (part 2)

This content is password protected. To view it please enter your password below:

earthquake

last night… i was sitting in my bed and reading The Bible. suddenly i saw the ceiling shaking. it was like somebody fell on the floor upstairs. my mum thought it was my grandpa. we rushed upstairs. their lights were off. but then we saw our neighbours at their windows. they had felt the shakes too. “it was an earthquake,” i told to my mum. “no, it wasn’t. it could be an explosion. the shakes were vertical. i remember the earthquake of 1988. it was different.” “yeah, but it was much stronger. you can never say.”
i had a sleepless night. i was afraid that the shakes would be repeated. at the time i slept, i had a dream where someone told me that the epicentre was in Paraqar (a place near Yerevan). i woke up in the morning and went to work. when i returned, my mum said, “yeah, it really was an earthquake. the epicentre was in Paraqar. no victims.” i’m glad it wasn’t strong enough to make many damages. but i’m afraid. it can be repeated at any time.

Սևան

Հիմա, երբ արդեն մի քիչ քնել եմ, կարծում եմ՝ կկարողանամ պատմել ոչ այնքան նրա մասին, թե ինչ արեցի Սևանում, որքան այն մասին, թե ինչ զգացի, երբ այնտեղ էի:

Երբ տուն եկա, ինձ գրկաբաց չընդունեցին: Եղբայրս քնած էր, բայց դա նորմալ էր, որովհետև գիշերները շոգ է լինում: Բացի դրանից, ընդունելության քննությունների պատճառով տրամադրություն չունի: Չնայած շոգ էր ու չնայած ես հոգնած էի, որոշեցի եղբորս վերցնել, գնալ մի տեղ ուտելու:

Երբ վերադարձանք, եղբայրս գնաց ֆուտբոլ խաղալու, իսկ ես մեյլս ստուգեցի, մի քիչ շրջեցի ինտերնետում: Հետո որոշեցի մի քիչ քնել: Արթնացա 9-ին: Դեռ մենակ էի: Մայրս դեռ տուն չէր եկել: Ինձ նախօրոք ասել էր, որ աշխատանքից հետո տեղ պիտի գնար: Դա ինձ տխրեցնում էր: Տանը ոչ ոք չկար: Ես սոված եմ և հոգնած և ես վերադարձել եմ ընդամենը երկու օրով (կիրակի մեկնելու եմ Լեհաստան):Մտածում էի՝ կկարողանամ այդ ժամանակս մորս հետ անցկացնել: Երևի չի պատկերացնում, թե ինչ եմ զգում հիմա:

Իսկ հիմա այստեղ կարտագրեմ այն, ինչ գրել եմ երեկ, երբ դեռ Սևանում էի: Պարզապես նշեմ, որ հենց երեկ մի քանի ժամով վերադարձել էի Երևան, որ մտնեմ Լեհաստանի դեսպանատուն: Ահա. “Ես հենց նոր վերադարձա Երևանից: Ստացա վիզաս: Մեկնելու եմ կիրակի օրը: Ամենավատն այն է, որ Երևանում շոգ ու ձանձրալի է: Չնայած արդեն վեց օր է, ինչ այնտեղ չեմ եղել, ես րոպեներն էի հաշվում, որ Սևան վերադառնամ: Վախենում եմ մտածել վաղվա մասին: Իմ հայրենի քաղաքն այնքա՛ն զզվելի է թվում: Ինչևէ, երեք օրից կմեկնեմ Լեհաստան: Երբ վերադառնամ, հույս ունեմ՝ կարոտած կլինեմ իմ քաղաքը, տունը, փողոցները, Կասկադը, Սարյանի արձանը, կատուներիս, ընկերներիս և մյուսներին: Միակ մարդը, որն ինձ ստիպում է Երևան վերադառնալ, մայրս է՝ ամենաթանկ մարդն իմ կյանքում:

…Ալիքների աղմուկը, Ջոան Բաեզի ձայնը, կիթառը, արևը… Եվ սա վերջին օրն է: Չեմ ուզում տուն գնալ: Վստահ եմ, որ չեմ ուզում: Նստած եմ բոլորից հեռու և մտածում եմ: Վաղը դեպրեսիայի մեջ կընկնեմ: Ոչ, չպետք է անհանգստանամ: Լեհաստանում հրաշալի կլինի: Բացի դրանից, մյուս ամառը շատ մոտ է. ժամանակն այնքա՛ն արագ է անցնում:

Քամոտ է: Ալիքներն ուժեղանում են և ողողում ափը: Դրանք նույնիսկ հասան սրբիչին, որի վրա նստած էի”:

Մայրս վերադարձավ:

Շարունակելի…

back :(

i’m back from sevan but so tired. will tell more later. gonna fly to poland on sunday.

leaving

at last! i’m leaving yerevan! so excited! go to conferences in sevan! just like last year. i was looking forward to this for already a year. and now the day is near. TOMORROW! have to pack now. as always. doing everything at the last moment.

i hate this summer practice. i hate the hospital. i hate surgery. it’s better to have classes everyday than this f*cking summer practice. I HATE IT! what’s my life like now? i wake up early in the morning just because i must be in the hospital at 9:30 and it’s pretty far from where i live. i go there and find nothing intersting to me. many people who don’t like their big armenian noses. huh, we’re one of the first ones to see their new noses. and many other results of plastic operations. it doesn’t interest me at all. it hasn’t anything to do with my future. i hate it!!!!! ooh, 2 more days. how am i gonna live them? and there will be no more summer practice til next year. hehe, i’m gonna miss the last week of this year’s.
mother, i won’t become a surgeon! sorry!

Protected:

This content is password protected. To view it please enter your password below:

Protected: he’s alive

This content is password protected. To view it please enter your password below:

it was hot. i didn’t eat anything that morning. it was hard to breathe cuz it was hot and my mouth and nose were covered by a mask. its smell was disgusting. you know, the one found in any pharmacy. the doctor was going to remove the old woman’s nail. i wanted to see it so much but i felt sick. i thought i’d vomit if i saw how the doctor pulled the nail. i left the room. no, i can’t become a doctor. it’s too scary.

thanks Anna! the cd is wonderful….

Под небом голубым есть город золотой
С прозрачными воротами и яркою звездой,
А в городе том сад, все травы да цветы,
Гуляют там животные невиданной красы:

Одно, как желтый огнегривый лев,
Другое вол, исполненный очей,
С ними золотой орел небесный,
Чей так светел взор незабываемый.

А в небе голубом горит одна звезда.
Она твоя, о ангел мой, она твоя всегда.
Кто любит, тот любим, кто светел, тот и свят,
Пускай ведет звезда тебя дорогой в дивный сад.

Тебя там встретит огнегривый лев,
И синий вол, исполненный очей,
С ними золотой орел небесный,
Чей так светел взор незабываемый.

Կարուսել

Ոչ վե՛րջ կա, ոչ ըսկի՛զբ այս երգում

Byurakn

Writer

Անձնական տարածք

Մտնելուց առաջ ոտքներդ սրբեք

How I Lost My Chains

I've Learned The Most Unlearning Everything I've Ever Known

frauke's foodelicious fritid

baking across borders - exploring new recipes from Denmark and around the world

The Miscellany Room

Life is Easy; I suck

stof tot stof

Over dood, rouw en literatuur / On death, grief, and literature

MidiMike

A Life's Worth of Observations from a Songwriter and Sound Engineer

exoligu

De ce este nevoie de îndrăzneală pentru a gândi cu propria minte?

followthevoid

Writing and Musing

imandes

politics and philosophics

gayaneatoyan

Harmony with nature

Expat in Denmark Blog

Thoughts, observations, analysis and thematic coverage by Expat in Denmark & Friends

arpy maghakyan

articles by me