Բա կարելի՞ ա….

Չեմ ուտում: Կամ մոռանում եմ՝ երբ եմ կերել:
Օրգանիզմս սրտխառնոցի աստիճան հագեցնում եմ կոֆեինով:
Քնում եմ՝ ինչքան ուզում եմ, բայց, միևնույն է, շուտ եմ արթնանում: 
Երբ առավոտը բացվում է, ջղայնանում եմ. «Նորից»:
Տանը գամվում եմ կոմպին: Ոչինչ անել չեմ ուզում: Պոկվում եմ դուրս, բայց անընդհատ ծանոթ մարդկանց եմ հանդիպում, որոնք հարցախեղդ են անում:

Չեմ անում ոչինչ, պարզապես իներցիայով առաջ եմ գնում: Բա կարելի՞ ա սենց կյանք ապրել:

Protected: Գայանեն

This content is password protected. To view it please enter your password below:

Նենց հավես կլիներ կյանքս ջնջեի ու լրիվ զրոյից նորից սկսեի…….

Protected: Ես իմ թշնամին եմ

This content is password protected. To view it please enter your password below:

Այ տենց, ստեղ ինչ ուզեմ, կանեմ

Դզում ա: Ոչ մեկ չգիտի, որ էս իմ բլոգն ա: Իմանալ էլ, պետքս չի: Ու ինչ ուզեմ, կգրեմ: Թե մեկը ռիսկ անի, ասի, որ բլոգս սենց չի, նենց ա, կասեմ էտի քո պրոբլեմն ա: Քեզ ասե՞լ եմ, որ ստե մտնես:

Protected: Եղանակն ազդու՞մ է տրամադրության վրա

This content is password protected. To view it please enter your password below:

Պաչիկն ընդդեմ գրկախառնության

Ձեր հին ու նոր ծանոթներին հանդիպելիս պաչու՞մ եք, թե՞ գրկախառնվում: Ընդհանրապես, ինքս իմ սեփական փորձով նկատել եմ, որ պաչիկն ավելի շուտ սովորություն է, երբեմն էլ քաղաքավարություն, բայց ոչ երբեք իսկական զգացմունքների արտահայտություն: Նկատել եմ, որ երբ հանդիպում եմ որևէ սիրելի մարդու, որին վաղուց չեմ տեսել կամ թեկուզ տեսել եմ, բայց, միևնույն է, կարոտել եմ, պաչիկի մասին ընդհանրապես չեմ էլ մտածում: Պարզապես ակամայից ձեռքերս տարածում եմ, որ գրկեմ: Իսկ պաչիկի ցանկություն այդպես էլ երբևէ չի առաջանում, եթե, իհարկե, չեմ հետևում որոշակի սովորույթների:

Protected: Writer’s Block: Sleep on it

This content is password protected. To view it please enter your password below:

Անցյալ շաբաթ օրը դասի չէի գնացել: Ջոանը մեյլով Վիլյամ Բլեյքի "On Another’s Sorrow" բանաստեղծությունից հատված ուղարկեց, որ հաջորդ դասի համար սովորեմ: Սովորությանս համաձայն վերջին վայրկյանին թողեցի: Իսկ երբ արդեն անգիր արեցի (ուղեղս բթացել է, առաջվա նման արագ չի ստացվում), մեկ այլ (ավելի լավ) սովորության համաձայն որոշեցի գտնել ամբողջական բանաստեղծությունը, տեսնել՝ ինչի մասին է: Բավական զարմացա՝ հայտնաբերելով, թե որքան քրիստոնեական է թեման: Մտածեցի՝ ամբողջությամբ սովորեմ, հետո զգացի, որ ուղեղս չի կարող այդքան հիշել: Դրա համար ուղղակի կիսվում եմ ձեզ հետ:

Can I see another’s woe,
And not be in sorrow too?
Can I see another’s grief,
And not seek for kind relief?

Can I see a falling tear,
And not feel my sorrow’s share?
Can a father see his child
Weep, nor be with sorrow fill’d?

Can a mother sit and hear
An infant groan, an infant fear?
No, no! never can it be!
Never, never can it be!

And can He who smiles on all
Hear the wren with sorrows small,
Hear the small bird’s grief and care,
Hear the woes that infants bear,

And not sit beside the nest,
Pouring pity in their breast;
And not sit the cradle near,
Weeping tear on infant’s tear;

And not sit both night and day,
Wiping all our tears away?
O, no! never can it be!
Never, never can it be!

He doth give His joy to all;
He becomes an infant small;
He becomes a man of woe;
He doth feel the sorrow too.

Think not thou canst sigh a sigh,
And thy Maker is not by:
Think not thou canst weep a tear,
And thy Maker is not near.

O! He gives to us His joy
That our grief he may destroy;
Till our grief is fled & gone
He doth sit by us and moan.

 


Protected: Մեկնված ձեռքը

This content is password protected. To view it please enter your password below:

« Older entries

Կարուսել

Ոչ վե՛րջ կա, ոչ ըսկի՛զբ այս երգում

Byurakn

Writer

Անձնական տարածք

Մտնելուց առաջ ոտքներդ սրբեք

How I Lost My Chains

I've Learned The Most Unlearning Everything I've Ever Known

frauke's foodelicious fritid

baking across borders - exploring new recipes from Denmark and around the world

The Miscellany Room

Life is Easy; I suck

stof tot stof

Over dood, rouw en literatuur / On death, grief, and literature

MidiMike

A Life's Worth of Observations from a Songwriter and Sound Engineer

exoligu

De ce este nevoie de îndrăzneală pentru a gândi cu propria minte?

followthevoid

Writing and Musing

imandes

politics and philosophics

gayaneatoyan

Harmony with nature

Expat in Denmark Blog

Thoughts, observations, analysis and thematic coverage by Expat in Denmark & Friends

arpy maghakyan

articles by me