I found this in Paul’s LJ. Շուտով հայերեն կթարգմանեմ, իսկ առայժմ բավարարվեք այս մեկով: Համ էլ օտարերկրացի ընկերներիս էլ եմ ուզում «լսել»
Re-posted
1. Can you cook?
2. What would you do if you were stuck in an elevator?
3. What talent do you wish you had?
4. Favorite place?
5. Favorite vegetable?
6. What was the last book you read?
7. Are you Dirty or Clean?
8. Any Tattoos and/or Piercings?
9. Worst Habit?

HERE COMES THE FUN…
1. How did we meet?
2. What’s your philosophy on life?
3. Negative or Optimistic?
4. What was your dream growing up?
5. Worst thing to ever happen to you?
6. What was your first impression of me?
7. Tell me one weird fact about you:
8. Whats your favorite memory of us?
9. Have you ever kept anything from me?
10. What do you think of me as a Person?
11. Do you think I’m sane or insane?
12. Would you cry for me if I died?
13. Would you be my crime partner or my conscience?
14. If you could change anything about me, would you?
15. How do you fall asleep?
16. Ever gotten angry with me?
17. Would you go on a blind date if I set you up?
18. If you had one day to live, what would you do?
19. A million bucks.. what would you do with it?
20. What is your worst fear?
21. Favorite thing to do in your spare time?
22. Can you sing or dance?
23. In one word, how would you describe me? Be honest….
24. Will you repost this so I can fill it out?

Վերջապես

Հավատս չի գալիս… Չորսուկես տարի շարունակ փայփայածս երազանքը մոտ է իրականացմանը: Երբ Լևոնն ասաց, որ բանավորը «10» եմ ստացել, գրավորը՝ «9», արդեն պարզ էր հաջորդ նախադասությունը. «Դու գնում ես Հոլանդիա»: Ուրախությանս չափ չկար: Մնացել են միայն թղթային ու վիզայի հետ կապված հարցերը, բայց հույս ունեմ, որ ամեն ինչ հարթ կընթանա:
Հավատս չի գալիս: Շուտով տեսնելու եմ այն մարդկանց, որոնք, չնայած հեռավորությանը, ժամանակին այնքա՜ն մտերիմ էին ինձ հետ և կողքիս էին այն դժվար պահերին, երբ ես փորձում էի ինքնասպանություն գործել: Այո՛, այո՛, ես չեմ չափազանցնում: Ամբողջ AU-ն էր, որ ինձ հետ պահեց այդ խելահեղ որոշումից ու նրանց շնորհիվ էլ շարունակեցի ապրել, սիրեցի կյանքը գոնե այդ ժամանակ: Եվ հիմա տեսնելու եմ Լիկըին ու Պոլին: Լիկըն երեևի մեծացել է. արդեն 16-17 տարեկան է: Այն ժամանակ դեռ 12 էր, բայց որքա՜ն հասուն էր: Պոլին դեռ անցյալ տարի պետք է տեսնեի, սակայն որովհետև հայտնվել էի Գերմանիայի ամենաարևելյան քաղաքներից մեկում, երկուսիս համար էլ հանդիպումը դարձավ չափազանց թանկ հաճույք:
Մի բանի համար էլ եմ ուրախ: Ես մեն-մենակ եմ ճամփորդելու:Փորձել եմ բոլոր տարբերակները. թե՛ մորս, թե՛ հորս, թե՛ տատիկիս, թե՛ ընկերուհուս հետ, բայց երբևէ մեն-մենակ չեմ նստել ինքնաթիռ, երբեք մենակ չեմ ապրել օտար երկրում: Թերևս շատերն ինձ հետ չհամաձայնեն, բայց կարծում եմ, որ դա մի ուրիշ հաճույք է լինելու: Ես անելու եմ այն, ինչ ուզում եմ: Ես ամբողջությամբ նվիրվելու եմ Աստծուն, մտածելու եմ, կատարելագործվելու: Ա՜խ, որքա՜ն ուրախ եմ… Միայն թե ամեն ինչ հարթ ընթանա:

Հիշում եմ՝ մանկաբուժության ցիկլի ընթացքում կյանքիս մեջ առաջին անգամ ցանկացա երեխա ունենալ: Այնքա՜ն քաղցր էր թվում երեխային կրծքով կերակրելը, նրա աճը տեսնելը, փոփոխությունները նկատելը: Բայց հենց գալիս է մանկաբարձությունը, միանգամից մոռանում եմ այդ ամենի մասին: Տեսնում եմ տանջվող ծննդկանների: Էլ չեմ խոսում անհարթ ընթացող հղիությունների մասին: Հենց հիմա կարդում եմ ինքնակամ վիժումների մասին… Ահավոր է, երբ պատկերացնում եմ, որ այդ ամենը կարող է ինձ հետ էլ պատահել: Ա՜խ, չգիտեմ… Բայց դե այս կիսամյակ մանկաբուժությունը մայիսին է: Հույս ունեմ, որ այդ ժամանակ կվերադառնա երեխա ունենալու ցանկությունս: Ինճիկյանին էլ կարոտել եմ: Լավ է, որ նորից նա է մեզ դասավանդելու: Հրաշք դասախոս է:

Ես մազոխիստ եմ

Normal
0

false
false
false

MicrosoftInternetExplorer4

/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:”Times New Roman”;
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}

Ես մազոխիստ եմ.

Ինձ ծակծկում եմ Բյուր ասեղներով,

Բարձս փշից է, իսկ գիշերանոցս՝

Վայրի գազանի հսկա երախ է,

Որն ինձ հոշոտում, մաս-մաս է անում:

 

Եվ ես պառկած եմ արյան լճակում,

Արյուն է կաթում իմ էությունից,

Իսկ ես քամում եմ,

Դուրս մղում հոգիս,

Անգամ մի կաթիլ չեմ պահում ներսում,

Որ կյանքս մարի,

Ես էլ չլինեմ,

Ու ինձնից մնա ծակծկված մարմին,

Մասնատված հոգի:

 

Քեզ ուղարկած Բյուր ասեղները

Տե՛ս, հետ են եկել,

Ինձ ծակծկում են:

Իսկ ես հրճվում եմ.

Ես մազոխիստ եմ:

 

Երկու մեծ դանակ խրել եմ սիրտս:

Ցավում է, գիտե՞ս,

Բայց հոգ չէ, կանցնի,

Մի քանի վայրկյան,

Եվ իմ ծակծկված սիրտը կկանգի:

Բայց չէ՛, չեմ մեռնի.

Ես առանց սիրտ էլ դեռ երկար կապրեմ:

 

Գիտե՞ս, քաղցած եմ:

Ես բուսակեր չեմ,

Ես մսակեր չեմ,

Ես կշտանում եմ,

Երբ իմ սեփական արյունն եմ ծծում.

Ես եսակեր եմ:

 

Ու խեղդվում եմ այս կարմիր ծովում,

Փորձում եմ խմել

Մի քիչ մակարդված,

Մի քիչ էլ սառած,

Հոգուցս քամված թանձր հեղուկը:

 

Եվ ես գրում եմ իմ վերջին շնչով,

Իմ էությունից քամված արյունով.

«Ես մազոխիստ եմ»:

Կարուսել

Ոչ վե՛րջ կա, ոչ ըսկի՛զբ այս երգում

Byurakn

Writer

Անձնական տարածք

Մտնելուց առաջ ոտքներդ սրբեք

How I Lost My Chains

I've Learned The Most Unlearning Everything I've Ever Known

frauke's foodelicious fritid

baking across borders - exploring new recipes from Denmark and around the world

The Miscellany Room

Life is Easy; I suck

stof tot stof

Over dood, rouw en literatuur / On death, grief, and literature

MidiMike

A Life's Worth of Observations from a Songwriter and Sound Engineer

exoligu

De ce este nevoie de îndrăzneală pentru a gândi cu propria minte?

followthevoid

Writing and Musing

imandes

politics and philosophics

gayaneatoyan

Harmony with nature

Expat in Denmark Blog

Thoughts, observations, analysis and thematic coverage by Expat in Denmark & Friends

arpy maghakyan

articles by me