Սրիկան չպատասխանեց: Փոխարենը՝ աչքերը լցվեցին: Չգիտեի՝ ինչ անել այդ պահին: Իսկ փոքրիկի ներսում ասես ինչ-որ բան էր կուտակվում, որ պետք է պայթեր: Հանկարծ նա պոռթկաց.
– Դու պետք չես ինձ… Դու… դու… Ես պետք է լռեի, պետք է թաքցնեի պատմությունս: Չգիտեի, որ դու էլ…
– Ես ի՞նչ:

…Այստեղ ընդհատվում է պատմությունը: Սրանից այն կողմ չգրվեց, որովհետև մեռավ, կորավ ինչ-որ կարևոր բան, որ այդպես էլ չհասկացա, թե ինչ է: Իսկ իրականում մենք բոլորս էլ այս կամ այն չափով սրիկաներ ենք: Շա՜տ ափսոս, որ դրա մասին ոչ ոք մեզ չի ասել:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Կարուսել

Ոչ վե՛րջ կա, ոչ ըսկի՛զբ այս երգում

Byurakn

Writer

Անձնական տարածք

Մտնելուց առաջ ոտքներդ սրբեք

How I Lost My Chains

I've Learned The Most Unlearning Everything I've Ever Known

frauke's foodelicious fritid

baking across borders - exploring new recipes from Denmark and around the world

The Miscellany Room

Life is Easy; I suck

stof tot stof

Over dood, rouw en literatuur / On death, grief, and literature

MidiMike

A Life's Worth of Observations from a Songwriter and Sound Engineer

exoligu

De ce este nevoie de îndrăzneală pentru a gândi cu propria minte?

followthevoid

Writing and Musing

imandes

politics and philosophics

gayaneatoyan

Harmony with nature

Expat in Denmark Blog

Thoughts, observations, analysis and thematic coverage by Expat in Denmark & Friends

arpy maghakyan

articles by me

%d bloggers like this: